วันอาทิตย์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

05 ธุระ?








ฝ่ามือหนาเปลี่ยนมาสอดประสานเข้ากับมือเล็ก  ออกแรงบีบเบาๆ  ในขณะที่มือข้างที่ว่างก็ส่งเข้าไปในเสื้อยืดตัวใหญ่ลูบไล้หน้าท้องเนียน  ปลายนิ้วชี้ลากผ่านสะดือขึ้นลง ส่งผลให้คนตัวเล็กหดตัวเกร็งท้องด้วยความรู้สึกแปลกใหม่


“อื้อออ”  แบคฮยอนร้องท้วงขออากาศหลังจากที่โดนบดจูบดูดวิญญาณไป


ชานยอลยอมผละออก แต่ก็แค่ไม่กี่วิ แล้วก้มลงป้อนจูบให้คนตัวเล็กต่อ  จูบที่ร้อนแรงขึ้นทำให้บนขมับเล็กชื้นเหงื่อ แบคฮยอนเพิ่งบอกไปว่าตัวเองหนาว แต่ตอนนี้เขาร้อนจนแทบจะแก้ผ้าไปอาบน้ำใหม่อยู่แล้ว


คนตัวสูงผละจูบออกมา  ก้มมองดวงตาฉ่ำหวานด้วยแรงอารมณ์  กดจูบลงบนปลายจมูกรั้นเบาๆ ลากจมูกโด่งมาที่แก้มข้างซ้ายแล้วกดจูบลง  ลากผ่านมายังแก้มขวากดจูบซ้ำอีกครั้ง


มือข้างที่ส้งเข้าไปในเสื้อ บีบเค้นเนื้อนิ่มไปมา  กลิ่นสบู่อ่อนๆเป็นเหมือนเชื้อไฟดีๆให้กับชายหนุ่มผู้หิวกระหาย  นิ้วเรียวถูกเลื่อนขึ้นไปสะกิดตุ่มไตบนเนินอกบาง


“อ๊ะ!”  แต่เพียงแค่สะกิดเบาๆคนตัวเล็กก็โผลขึ้นมากอดร่างหนาเอาไว้แล้ว  ชานยอลเลื่อนตัวลงเล็กน้อย  เลิกเสื้อยืดของเด็กตัวเล็กขึ้นจนถึงคอ  แบคฮยอนนอนมองการกระทำอย่างเงียบๆ จะว่าสมยอมก็ใช่


เมื่อไม่ได้ยินคำท้วงติงอะไร  คนตัวสูงจัดการครอบริมฝีปากลงบนตุ่มไตบนเนินอกทันที  เรียวลิ้นไล่ต้อนพร้อมกับริมฝีปากที่ขมเม้นสร้างอารมณ์ให้คนตัวเล็ก  ส่วนข้างที่ว่างก็ส่งมือหนาไปเค้นคลึง สลับซ้ายขวาไปมา


“อื้อออ พะ พี่ชานยอล”  เสียงครางหวานหูดังขึ้นมาเป็นระยะ  มือเรียวสวยขยุ้มอยู่บนกลุ่มผมสีเข้มเพื่อระบายอารมณ์ที่ถูกปลุกปั้นขึ้น


ชานยอลดันตัวขึ้นนั่ง มองคนตัวเล็กที่นอนทำตาหวานฉ่ำอยู่  แบคฮยอนอาจไม่ตั้งใจทำ แต่สำหรับชานยอลมันคือการยั่ว  แล้วเขาก็เป็นพวกของขึ้นง่ายด้วย


นิ้วยาวเกี่ยวขอบกางเกงยางยืด ค่อยๆดึงมันลงในตอนแรกแบคฮยอนขัดขืนด้วยการส่งมือมาจับข้อมือหนาเอาไว้  แต่สุดท้ายก็ยอมชักมือกลับ  กางเกงนอนถูกดึงหล้นลงมาถึงเข่า  เผยให้เห็นแก่นกายขนาดพอดีมือเด้งสวนขึ้นมา


แบคฮยอนพยายามหนีบขาเข้าหากันแต่ก็โดนคนตัวโตจับแยกออก  ขาเรียวข้างนึงถูกยกขึ้นพาดไหล่หนา  ชานยอลกดจูบลงบนเนื้อนิ่ม ไล่ตั้งแต่ข้อเท้ามาจนถึงขาหนีบด้านใน  ขบเม้นสร้างรอยรักจางๆเอาไว้  คอยช้อนตามองปฏิกิริยาของคนตัวเล็กที่ยู่หน้าด้วยความเสียว ริมฝีปากบางสูดอากาศเข้าออก ส่งเสียงซี๊ดออกมาเบาๆ


ขาข้างที่ยกขึ้นพาดไหล่หนา ถูกวางลงบนพื้นเตียงอย่างเบามือ พร้อมๆกับที่รุ่นพี่ตัวโตใช้มือจับท่อนเอ็นของคนตัวเล็ก ขยับสาวขึ้นลงอย่างเนิบนาบ


“อ้ะ  อื้อออ พะ พี่ชานยอล”  เสียงครางหวานยังคงถูกเปล่งออกมาไม่ขาด  ยิ่งมือสากขยับสาวเร็วมากเท่าไหร่เสียงหวานก็ถูกเปล่งออกมาถี่มากเท่านั้น


ในขณะที่มือยังคงทำหน้าที่ปรนเปรอได้เป็นอย่างดี  ชานยอลก้มหน้าลงแตะลิ้นลงกับช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิท  ซู้ดปากดูดเบาๆ แยงลิ้นเข้าไปอย่างถี่รัว  ผนังอุ่นร้อนด้านในตอดรัดเรียวลิ้นของชานยอลแน่น


คนตัวเล็กนอนหอบ  โดยที่ปากหวานก็ครางออกมาไม่ได้หยุด  แผ่นหลังแทบจะไม่ได้แตะกับพื้นเตียง  เขาเสียวจนไม่รู้จะเอามือเอาไม้ไปไว้ที่ไหน  ได้แต่ขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี้


มือข้างที่ว่างล้วงเข้าไปชักรูดลูกรักของตัวเอง  ชานยอลยังไม่อยากทำอะไรคนตัวเล็กไปมากกว่านี้  เขาเข้าใจสถานการณ์ดี ที่แบคฮยอนยอมมันอาจจะเพราะบรรยากาศพาไป เขาจะไม่ฉวยโอกาสไปมากกว่านี้แล้ว


มือสองข้างขยับชักรูดด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น  ลิ้นร้อนเองก็ขยับเข้าออกในช่องทางถี่รัว  คนตัวเล็กแอ่นสะโพกรับอย่างลืมตัว  นิ้วเท้าจิกเกร็งจนปวดไปหมด


“ซี๊ด”


“อ้ะ  อ้ะ  อ๊าาา”


“อ๊าาา”


น้ำรักสีขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมๆกัน  เลอะเป็นคราบไปหมด ชานยอลไม่ได้ใส่ใจคราบพวกนั้นนัก  เขาจัดการสวมกางเกงให้แบคฮยอนตามเดิม  ก่อนจะเลื่อนตัวขึ้นมานอนกอดคนตัวเล็กเอาไว้  กดจมูกลงกับหน้าผากมนอย่างรักใคร่


แบคฮยอนส่งแขนไปกอดเอวสอบไว้หลวมๆก่อนจะปิดเปลือกตาเข้าสู้ห้วงนิทราไป  อย่างน้อยก็ไม่ได้มีอะไรเกินเลย  พี่ชานยอลยังให้เกียรติเขา  ตอนนี้เรายังให้ฐานะกันไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นไรแค่นอนกอดกันไว้เฉยๆมันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่นักหรอก....ใช่ไหม



กลับไปอ่านต่อได้ที่นี่คับผม!!

https://my.dek-d.com/empathize/writer/viewlongc.php?id=1530835&chapter=7