03 Hyung

                แบคฮยอนใช้แขนทั้งสองข้างโอบรอบลำคอแกร่งพร้อมๆกับอ้อมแขนแข็งแรงที่อุ้มเขาขึ้นนั่งบนโต๊ะกินข้าวตัวยาว ก่อนจะกวาดเอาของกินที่เพิ่งซื้อมาลงไปข้างล่างอย่างไม่ใยดี

                มือเรียวสวยค่อยๆลูบผ่านลำคอหนาลงมาที่แผ่นอกแน่น เมื่อพี่ชานยอลละริมฝีปากออกมาสนใจกับซอกคอของเขาแทน

                “อื้ออ” ลิ้นหนาปัดป่ายไปทั่วซอกคอขาว สูดดมความหอมหวานจากเด็กตัวเล็ก พร้อมทั้งดูดกัดจนเกิดรอยสีช้ำ ชานยอลไม่สนอดีต เขาไม่แคร์ถ้าตัวเองจะไม่ใช่คนแรกของแบคฮยอน แต่ตอนนี้เด็กคนนี้เป็นของเขา นั่นคือสิ่งที่ชานยอลรู้

                “พี่ขอนะ”

                คนตัวเล็กหลุบสายตามองต่ำก่อนจะพยักหน้าช้าๆ

                “จะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าพูดขึ้นพร้อมๆกับการไล่ปลดกระดุมนักศึกษาของแบคฮยอนออก ราวกับคำถามนั้นไม่ได้ต้องการคำตอบเพียงแค่เป็นเสียงเตือนแบคฮยอนเท่านั้น ‘ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันข้างหน้าอย่าเสียใจกับมันเด็ดขาด’

                ปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียอยู่ข้างใบหูชวนให้รู้สึกสยิวแปลกๆ ชานยอลไล่ปลดกระดุมจนเหลือแค่สองเม็ดสุดท้ายเอาไว้ แล้วหันมาสนใจกางเกงสแล็คตัวเล็กต่อ เขาถอดมันออกและโยนไปที่ไหนสักที่ภายในห้องครัว

                ร่างกายขาวสะอาดเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตตัวบางกับกางเกงในสีขาวที่ปกปิดเรือนร่างเอาไว้ได้ ชานยอลดันคนตัวเล็กให้นอนแผ่ราบไปกับพื้นโต๊ะ ก่อนจะเดินอ้อมมาด้านข้างปลดซิปตัวเองลง คว้าเอาแก่นกายตัวเองออกมาชักรูดต่อหน้าแบคฮยอนที่นอนมองเขาอยู่ตาไม่กระพริบ

                ท่อนเนื้อขนาดใหญ่ถูกพี่ชายจ่อมันที่ปากเล็ก ถูมันตามแนวริมฝีปาก แบคฮยอนอ้าปากรอรับความใหญ่โตที่ค่อยๆถูกดันเข้ามาในโพรงปากเขา ขนาดของมันทำให้เขาไม่สามารถครอบครองมันด้วยริมฝีปากได้หมด

                “อื้ออ” เสียงหวานครางประท้วงเมื่อคนเป็นพี่ฝืนดันท่อนเอ็นตัวเองเข้ามาในปากเขา และชักมันเข้าออกช้าๆ แบคฮยอนอยากต่อว่าที่พี่ชานยอลทำเอาเขาเกือบสำลัก แต่พอมองสบกับสายตาคม สีหน้าของผู้ชายตัวสูงที่แสดงออกมาว่าพอใจก็ชวนให้รู้สึกดีตามไปด้วย

                “ซี้ดด พอก่อน” ชานยอลรีบชักเอาท่อนเนื้อร้อนของตัวเองออกมา ริมฝีปากเล็กๆกับฟันคมที่ขูดเข้ากับแท่งเนื้อ ทำเอาเกือบเสร็จคาปาก จนต้องรีบถอยและออกปากร้องห้าม

                ขายาวก้าวกลับมายืนที่หัวโต๊ะอีกครั้ง ค่อยๆดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลงไปที่โต๊ะกินข้าวโดยมีบยอนแบคฮยอนเป็นอาหารมื้อเย็น 

                ขาเรียวทั้งสองข้างทิ้งน้ำหนักลงมาตามแรงโน้มถ่วง สะโพกกลมกลึงลอยประจักษ์เต็มสายตาคม ชานยอลดันขาเล็กที่อ้าออกน้อยๆให้แหวกกว้างขึ้น แล้วขยับเก้าอี้แทรกตัวนั่งตรงกลาง โดยมีเรียวขาของน้องชายพาดไว้บนไหล่กว้าง

                ไม่รู้ว่าต้องการยั่วยุหรือเป็นไปเองตามธรรมชาติ เรือนร่างสวยงามที่นอนแผ่ราบไปกับโต๊ะ เรียวขาขาวทั้งสองข้างที่พาดอยู่บนลาดไหล่ และบั้นท้ายแน่นที่อยู่ใกล้ชิดกับใบหน้าหล่อ รวมทั้งสายตาหวานเยิ้มของคนตัวเล็กทุกๆอย่างล้วนปลุกปั้นอารมณ์ของชายหนุ่มวัย 30 ได้เป็นอย่างดี

                ชานยอลทำลายระยะห่างที่มีอยู่เพียงน้อยนิดด้วยการช้อนหลังหลังตัวเล็กให้เขยิบเข้ามาใกล้อีก จนใบหน้าของตัวเองแทบจะจมไปกับก้นอวบอิ่มของแบคฮยอน ร่างสูงไม่รอช้าใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเอากางกางในสีขาวออกจากตัวของแบคฮยอนทันที เขารูดมันออกจากขาข้างขวาและยังคงคามันไว้ที่ตาตุ่มด้านซ้าย

                แก่นกายขนาดพอดีเริ่มตื่นตัวขึ้นจากการถูกปลุกปั้นโดยผู้ที่มากประสบการณ์  ริมฝีปากหนากดจูบไปเบาๆที่ส่วนหัวของมันเพื่อทักทาย เพียงแค่สัมผัสผะแผ่วของพี่ชานยอลที่กดจูบลงมาก็ทำเอาแบคฮยอนเสียววูบจะหลังไม่ติดพื้นโต๊ะ

                “อื้ออ พี่ชานยอล” เขาใช้ปากของตัวเองครอบครองมันไว้ทั้งหมด ชานยอลผงกหัวเข้าออกช้าๆ ในขณะที่ก้อนลิ้นร้อนก็ไล่เลียมันไปด้วย

                “อ๊ะ!” ชานยอลแกล้งใช้ฟันซี่คมของตัวเองงับเข้าเบาๆที่ส่วนปลาย แบคฮยอนผวาเฮือกขึ้นมา ชันแขนไว้กับโต๊ะแล้วมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

                ชานยอลคายเอาแท่งเนื้อออกมา ของเหลวสีใสจากโพรงปากอุ่นเคลือบไปตามความยาวของท่อนเนื้อจนมันวาวไปหมด คนตัวสูงกว่าลุกขึ้นจากเก้าอี้และฉุดแขนเล็กให้ลุกขึ้นนั่งตามเขาด้วย

                แบคฮยอนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องในตอนที่พี่ชานยอลใช้ลิ้นเลียรอบติ่งไตบนแผ่นอกเขา และขบกัดมันจนเสียงหวานต้องครางระงม มืออีกข้างก็ขยำอกข้างที่ว่างจนเจ็บไปหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดี

                คนตัวเล็กถูกพลิกให้หันหน้าเข้าหาโต๊ะกินข้าวตัวยาว ก่อนด้านหลังจะถูกคนเป็นพี่ยืนประกบไว้ ชานยอลจับเอาความใหญ่โตของตัวเองถูไปตามร่องสะโพกของแบคฮยอน มีหลายครั้งที่เขาบดขยี้ส่วนหัวไปกับช่องทางสีระเรื่อนั่น และทุกครั้งที่ทำเสียงหวานก็จะครางเรียกพี่ชานยอลอย่างออดอ้อนตลอด

                “อื้ออ เจ็บ” ทันทีที่ท่อนเอ็นร้อนขนาดใหญ่กดแทรกเข้ามา แบคฮยอนก็ต้องนิ่วหน้าอย่างทรมาน มันไม่ใช่ครั้งแรกแต่ขนาดของพี่ชานยอลทำเอาหน้าเขาต้องเหยเกเพราะความอึดอัดและความเจ็บเสียดที่แล่นเข้ามา

                “ซี้ดด แบคฮยอนอย่าเกร็ง” เด็กตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะถูกพี่ชานยอลอัดเข้าไปทีเดียวจนสุด สองมือเล็กกำเข้าที่ขอบโต๊ะเพื่อระบายความเสียวซ่านและความจุกที่โถมเข้ามาในเวลาเดียวกัน

                “อ๊ะ อ๊ะ พะ พี่ชานยอล” สะโพกหนาหมุนควงท่อนเอ็นภายในผนังอุ่นร้อน กดมันซ้ำๆจนโดนจุดกระสัน เรียกเสียงครางหวานออกมาได้ไม่หยุด

                ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเพราะถูกคนด้านหลังดึงกลุ่มผมสีเข้มขึ้นมา ชานยอลใช้ฟันซี่คมไล่งับไปตามแนวกระดูกสันหลัง ในขณะที่สะโพกซอยเข้าออกไม่หยุด

                “อืออ แบคฮยอน” เขาเชิดหน้าครางอย่างสุขสม ฝ่ามือใหญ่ตะปบเข้าที่บั้นท้ายนุ่มนิ่ม บีบเฟ้นมันจนเกิดรอยแดงเป็นทางยาวตามนิ้วมือหยาบกร้าน

                เสียงหอบปานจะขาดใจของแบคฮยอนกับเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องครัว ชานยอลโถมกายใส่ร่างบางอีกครั้ง ก่อนที่แบคฮยอนจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำพันธุ์ออกมา

                ชานยอลกระแทกกายเข้าออกแรงๆอีกครั้ง ก่อนชักท่อนเนื้อของตัวเองออก จับแบคฮยอนให้พลิกกลับมาและดันแก่นกายเอาไปได้ริมฝีปากเล็กนั่นอีกครั้ง

                แบคฮยอนอ้าปากรับความใหญ่โตที่ถูกดันเข้ามา และขยับเข้าออกอีกครั้ง เขาดูดมันแรงๆจนร่างกายสูงโปร่งกระตุกเกร็งและปลดปล่อยของเหวสีขุ่นเข้ามาเต็มปากเขา แบคฮยอนกลืนมันลงไปอย่างไม่นึกรังเกียจ ก่อนจะหันกลับมาสนใจความใหญ่โตที่ถูกถอนออกจากปากไป ใช้ปลายลิ้นไล่เลียทำความสะอาดจนเกลี้ยง

                ความเป็นพี่น้องขาดสะบั้นไปพร้อมๆกับเซ็กครั้งแรกระหว่างพี่ชานยอลกับเขา เราทั้งคู่ต่างก็รู้ตัวดี แต่กลับห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่ได้

                ชานยอลก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ใช้นิ้วเชยคางสวยขึ้นมารับจูบแสนหวานอีกครั้ง ลองถ้าได้มีครั้งแรกไปแล้วครั้งอื่นๆก็จะต้องตามมาในไม่ช้ามันเป็นสัจธรรม และชานยอลกำลังจะเริ่มมันอีกครั้ง

                ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกลืมไว้ข้างหลัง ในตอนนี้พวกเขามีแต่เสน่ห์หาและความต้องการที่ไม่สิ้นสุด ทำเพื่อตอบสนองความรู้สึกของตัวเองจนลืมนึกถึงอนาคตที่จะตามมา..............





ติดตามต่อ & เม้นติชมได้ในนี้ค่ะ :)
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1572696&chapter=3 

12 คิดถึง

          “แล้วผมควรทำยังไงดีละครับ  แบบนี้ดีหรือเปล่า หรือแบบนี้ดี” 

                [อ่า อย่างนั้นแหละ]

                เด็กน้อยถามพร้อมๆกับเริ่มขยับเปลี่ยนท่วงท่าไปเรื่อยๆ ขาเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นเหยียบพื้นโซฟา ในขณะที่แผ่นหลังบางก็เอนราบไปกับพนักพิง  นิ้วเรียวสวยลูบคลึงปากทางผ่านกางเกงชั้นในตัวบาง ค่อยๆแหวกเนื้อผ้าออกจนเห็นช่องทางสีสด

                “เอามันออกมาสิครับ อยู่แต่ในนั้นอึดอัดแย่”  เสียงหวายเอ่ยสั่ง พร้อมทั้งใช้สายตามองไปที่จุดกลางลำตัวของคนในจอ ชานยอลเองก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เขาควักเอาลูกน้อยขนาดไม่น้อยออกมาจากกางเกงบอล สาวมือรูดตามความยาวเบาๆจนมันเริ่มตั้งตัวขึ้น

                แบคฮยอนไม่คิดว่าเราจะต้องมาทำเรื่องแบบนี้กันกลางวันแสกๆ ทั้งยังทำกับผ่านกล้องอีก แต่เพราะความคิดถึงและความต้องการที่ต่างก็เล่นงานเราทั้งคู่จนแทบทนไม่ไหว ชานยอลอยากกลับโซลมาหาแฟนตัวเองซะเดี๋ยวนี้ และแบคฮยอนก็อยากไปปูซานเพื่อแฟนของเขาเหมือนกัน

                [ถอดกางเกงในออกหน่อยเด็กดี] สั่งจบเขาก็เลียริมฝีปากตัวเองอย่างหื่นกระหาย แฟนเด็กค่อยๆใช้นิ้วเกี่ยวชั้นในตัวบางลงช้าๆ จนหลุดจากขาข้างขวา และยังคาอยู่หัวเข่าข่างซ้าย

                แผ่นหลังบางเอนติดพนักพิงของโซฟาตามเดิม ก่อนจะเริ่มใช้เท้าขวาเกี่ยวเอาเกงกางชั้นในให้หลุดออกจากตัวและสะบัดเหวี่ยงมันไปไกลๆ ตามมาด้วยการเลิกเสื้อตัวใหญ่ขึ้น ถอดมันออกและวางไว้บนหน้าท้องตัวเอง

                [ซี๊ดด กลับไปแล้ว ต้องชดเชยให้กูด้วย] ฝ่ามือใหญ่ชักเข้าออกช้าๆที่ท่อนกายร้อนของตัวเอง ชานยอลสูดปากเมื่อเห็นว่าเด็กตรงหน้ายังส่งสายตายั่วยวยให้เขาไม่เลิก ในขณะที่นิ้วมือเรียวก็ยังคงวนลูบอยู่ที่ปากทางของตัวเอง

            [เอานิ้วมึง วางมันลง กับแตงกวากูก็หวง] ในวินาทีหน้าสิ่วหน้าขวานแต่พี่ชานยอลของเขาก็ยังหวงไม่เข้าเรื่อง  แบคฮยอนวางแตงกวาลูกเล็กกลับไปบนโต๊ะ ก่อนจะเอนหลังราบไปที่เดิม

                “อื้อออ พี่ชานยอล”  เสียงครางหวานดังขึ้นทันทีที่นิ้วกลางกดแทรกเข้าไปในตัว  แบคฮยอนขยับนิ้วเข้าออกอย่างเนิบนาบ พรางมองอีกคนที่จ้องร่างกายของเขาพร้อมๆกับรูดสาวความใหญ่โตของตัวเอง

                “อ๊ะ  อ๊ะ พี่ชานยอล”  แบคฮยอนยังคงปลุกปั่นอารมณ์แฟนตัวเองไม่เลิก นิ้วที่สองถูกเพิ่มเข้าไปและจังหวะในการสอดใส่ก็เริ่มเร็วขึ้นจนเปลี่ยนมาเป็นการกระแทกกระทั้น

                “อื้ออ พี่ชานยอลช่วยแบคด้วย” สรรพนามหวานหูกับเสียงครางกระเซ่าที่ร้องขอให้เขาช่วยทำเอาชานยอลแทบคลั่ง เด็กตัวเล็กที่เปลือยร่างกายตรงหน้า กำลังใช้นิ้วมือตัวเองอีกข้างบดบี้ไปที่ติ่งไตสีสวยบนแผ่นอกตัวเอง พร้อมๆกับนิ้วที่สามที่กดแทรกเข้าไป สีหน้าเหยเกกับริมฝีปากล่างที่ถูกขบกัดกำลังทำให้เขาอยากลุกออกไปขับรถกลับโซลซะเดี๋ยวนี้

                ปลายลิ้นสีสดละเลงไปตามรอยสัก Chanyeol’s ที่ข้อมือตัวเอง ในขณะที่สายตาก็ยังคงมองสบกับคนในจออยู่  พี่ชานยอลเองก็กดจูบไปที่ข้อมือตัวเองตรงตำแหน่งรอยสัก Baekhyun’s เช่นกัน เพื่อให้รู้ว่าเราเป็นของกันละกัน เราสบตากันโดยไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้เสียงหอบหายใจและเสียงหยาบโลนที่เกิดจากกากระแทกนิ้วของเขากับการชักรูดแก่นกายปริ่มน้ำดังขึ้นทำลายความเงียบภายในห้อง

                “อื้ออ พี่ชานยอล” แบคฮยอนส่งเสียงครางอื้ออึงครั้งสุดท้าย นิ้วมือทั้งสามกดกระแทกแรงๆสามสี่ครั้งก่อนร่างกายบางจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นออกมาเปรอะหน้าท้องแบน เขาหอบหายใจหนักก่อนจะปรือตามองคนตรงหน้าที่พยายามเร่งมือเพื่อให้เสร็จทันเขา

                แบคฮยอนใจดีช่วยใช้นิ้วที่เพิ่งเอาออกมา แหวกช่องทางรักให้คนในกล้องได้เห็น สีระเรื่อที่เกิดจากการกระแทกกระทั้นนิ้วและจังหวะการขมิบตอดทำให้ชายหนุ่มกระตุกกายปลดปล่อยตามมาในไม้ช้า

                พอแฟนตัวสูงเสร็จ แบคฮยอนค่อยๆลุกเดินออกมา ปล่อยให้อีกคนนั่งหอบหายใจรอ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในรุศมีกล้องอีกครั้งทั้งที่ร่างกายยังคงเปลือยเปล่าอยู่

                “มีข่าวดีมาบอกด้วยแหละครับ”  ชานยอลเลิกคิ้วขึ้นแทนคำถาม

                “พรุ่งนี้.......ผมจะไปหาพี่ที่ปูซาน”  แบคฮยอนพูดพร้อมกับเอี้ยวตัวไปคว้ากระเป๋าเดินทางให้คนในจอได้เห็น รอยยิ้มกว้างของแฟนตัวสูงปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

                [แทบจะรอไม่ไหวอยู่แล้ว] ชานยอลพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะจัดการเอาลูกรักเข้าไปในกางเกง

                “ผมก็คิดถึงพี่จนทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”


ติดตามต่อได้ที่นี่ค่ะ & กลับไปเม้นได้ด้วยเหมือนกัน
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1530835&chapter=15 

11 ปูซาน

                มือเล็กทั้งสองข้างที่เปื้อนครีมอาบน้ำสีขุ่น ลากผ่านไปมาแถวหน้าอกนิ่มของตัวเอง ทันทีที่ลากผ่านยอดอกก็ส่งเสียงครางออกมาแกล้งแฟนตัวโตที่ยืนมองอยู่ตาไม่กระพริบ  ก่อนจะหันหลังอวดบั้นท้ายกลมกลึงให้ได้เห็น ใช้มือเล็กที่มีฟองติดอยู่บีบเนื้อสะโพกตัวเองเบาๆ  ลิ้นเล็กแลบเลียรอบมุมปากทันทีที่เห็นอีกคนชักมือรูดตามความยาวของตัวเอง

                “อ้ะ พี่ชานยอลครับ ถูตรงนี้ให้แบคหน่อย แบคมองไม่เห็นเลย”  ชานยอลเดินเข้าไปหาคนตรงหน้าทั้งที่แบคฮยอนยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ  ฝ่ามือใหญ่วางลงบนเนื้อนิ่มออกแรงบีบขยำสะโพกอวบอย่างห้ามอารมณ์ไม่อยู่  มืออีกข้างก็บีบเฟ้นเอวคอดเอาไว้

                “ซี๊ดด”  คนตัวสูงใช้ลูกรักของตัวเองถูไถไปตามร่องสะโพก พอส่วนหัวไปสัมผัสโดนปากทางเข้า คนตัวเล็กก็สะดุ้งโหยงพร้อมทั้งส่งเสียงครางออกมาไม่หยุด

                “อื้ออ พี่ชานยอล  อะ อาบน้ำก่อน”  เพราะคนด้านหลังกดแทรกส่วนหัวเข้ามาในร่างกายของเขา แบคฮยอนเลยเอ่ยปากห้ามอย่างไม่จริงจังนัก

            “อืม ทำไมเรื่องเยอะอย่างงี้วะ”  ถึงจะบ่นแต่ก็ยอมชักกลับออกมา เขาทรมานจะตายอยู่แล้วแต่แบคฮยอนก็ยังแกล้งไม่เลิก  พอถูสบู่ไปจนทั่วตัวก็ดึงแขนเล็กเข้ามารับน้ำที่ฝักบัว  พอร่างกายสะอาดทั้งคู่ ชานยอลก็ย่อตัวช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนจะเดินออกมาด้านนอก

                ฟ้ามืดครึ้มจนดูเหมือนเป็นเวลาค่ำในขณะที่ฝนยังคงเทลงมาไม่หยุด  ชานยอลอุ้มพาร่างกายอ่อนปวกเปียกยืนหันหน้าออกไปยังทะเล โดยใช้กระจกใสของหน้าต่างเป็นตัวกั้นลมแรงด้านนอกเอาไว้ 

                แบคฮยอนแนบแก้มตัวเองลงไปกับแผ่นกระจกเย็น  มือทั้งสองข้างถูกแฟนตัวโตรวบเอาที่ด้านหลัง  สายตาคมยังคงแทะโลมร่างกายเขาไม่เลิก  แบคฮยอนมองตามการกระทำของชานยอลไม่วางตา  ตั้งแต่ประคองความใหญ่โตขึ้นมา ถูไถมันไปกับสะโพกของเขา หลายครั้งที่ดันส่วนหัวเข้ามาแล้วชักกลับไปไม่ยอมใส่เข้ามาในตัวจนเริ่มหงุดหงิด

                “อื้อ พี่ชานยอล เข้ามาสักที อ๊ะ!”  ชานยอลยกยิ้มอย่างพอใจแล้วกดแทรกเข้าไปทีเดียวจนสุด  แท่งเนื้อร้อนขูดไปตามผนังอ่อนนุ่มที่คอยตอดรัดความใหญ่โต ทำเอาเสียงหวานต้องครางกระเซ้าไปกับความเสียวกระสันที่เกิดขึ้น

                “ดูฝนสิแบคฮยอน”  แบคฮยอนมองออกไปด้านนอกตามคำสั่ง  สายฝนพวกนั้นไม่ชัดเจนเท่ากับเงาที่สะท้อนออกมาจากแผ่นกระจกใส  สีหน้าของพี่ชานยอลที่ดูเซ็กซี่ในตอนที่ขยับดันเข้ามาในตัวเขา  ฟันคมขบกัดริมฝีปากล่างของตัวเองก่อนจะเชิดหน้าคำรามอย่างสุขสม  แรงกระแทกกระทั้นจากด้านหลังทำให้หน้าผากมนชนกับกระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่แบคฮยอนกลับไม่คิดจะห้าม เพียงแค่คิดว่าความเจ็บเล็กน้อยไม่อาจเทียบกับความสุขที่กำลังจะเกิดขึ้นมาได้

                “สวยจัง”  แบคฮยอนไม่ได้หมายถึงสายฝนที่พร่ำตกลงมา แต่เขากำลังหมายถึงภาพตรงหน้าของเขา ภาพผู้ชายสองคนที่กำลังรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอยู่

                “อ่า ชอบฝนหรอ”  เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบอยู่ข้างหู กับแรงกระแทกที่ใส่เข้ามาไม่ยั้งทางด้านหลังทำแบคฮยอนได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธจนหัวยุ่ง

                “งั้นแบคฮยอนชอบอะไรครับ ชอบแบบนี้ไหม”

                “อ๊ะ อื้ออ พี่ชานยอล”  เพราะชานยอลถามพร้อมกระแทกเข้ามาแรงๆจนโดนจุดกระสันทำเอาคนตัวเล็กครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

                เสียงเนื้อที่กระทบกันดังแข่งกับเสียงครางและเสียงฝน   ชานยอลปล่อยข้อมือเล็กให้เป็นอิสระและใช้มือทั้งสองข้างจับยึดเอวคอดเอาไว้ตรงหน้า ก่อนจะส่งแรงกระแทกเข้าไปจนสุด ถอนแท่งเนื้อร้อนออกมาจนเกือบจะหลุดจากช่องทางแล้วบดกระแทกเข้าไปแรงๆจะสุดความยาว

                “อ๊ะ  อ๊ะ ลึก ลึกไป”  ความยาวและความใหญ่โตที่กระแทกเข้ามาไม่หยุด ทำเอาแบคฮยอนจุกจนต้องเบ้หน้า 

                แบคฮยอนกำลังจะเสร็จแต่จู่ๆคนด้านหลังเขาก็ชักเอาแก่นกายออกจากตัวไปซะเฉยๆ  แบคฮยอนหันมองตามคนที่เดินออกไปอย่างไม่เข้าใจ

                “มานี่สิเด็กดี”  ชานยอลเดินไปทิ้งตัวนั่งบนเตียงก่อนจะขวักมือเรียกแฟนตัวเล็กให้เดินไปหา   แบคฮยอนปีนขึ้นเตียงนุ่มและค่อยๆคลานเข้าไปใกล้คนที่นั่งพิงหัวเตียงเรื่อยๆ  ก่อนจะยกตัวนั่งทับหน้าขาของอีกคนไว้

                ชานยอลนั่งขัดสามธิโดยที่ร่างเล็กนั่งทับอยู่บนตัก  ขาเรียวเหยียดไปด้านหลังของเขา ปลายเท้าจิกเกร็งทันทีที่ชานยอลจับยัดส่วนหัวกลับเข้าไปในช่องทางตามเดิม

                “อ่า คนดีขยับหน่อยเร็ว”  ชานยอลว่าพร้อมใช้นิ้วบีบขยี้ติ่งไตบนเนินอก  แบคฮยอนพยักหน้าทำตามอย่างว่าง่าย คนตัวเล็กยกตัวขึ้นก่อนจะปล่อยน้ำหนักตัวลงไปตามเดิม ขย่มแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่ออารมณ์ใกล้ถึงขีดสุดอีกครั้ง

                “อึก พะ พี่ชานยอล”  เพราะแบคฮยอนใกล้จะเสร็จทำให้เขาต้องพลิกตัวให้แฟนตัวเล็กลงมาอยู่ใต้ร่างของตัวเองแล้วพลิกตัวคร่อมทับเอาไว้  จับขาเรียวให้แยกออกจากกัน ดันตัวเองเขาไปตรงกลาง แล้วกระแทกกระทั้นเข้าไปแรงๆ

                “อ๊า”  แบคฮยอนส่งเสียงหวีดร้องขึ้นมาครั้งสุดท้าย นิ้วมือจมไปกับผ้าปูที่นอนที่ยับยู่ยี่จากแรงขยับของเรา  ร่างกายกระตุกเกร็งก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขุ่นออกมาเปื้อนหน้าท้องของตัวเอง

                แฟนตัวโตขยับเข้าออกในร่างกายอีกสามสี่ทีก่อนจะปลดปล่อยน้ำพันธุ์ตามออกมา  ชานยอลถอนแก่นกายตัวเองแล้วผละตัวลุกขึ้นนั่งมองดูผลงาน  ช่องทางที่ขยายกว้างเพราะขนาดของเขาแดงก่ำจากการถูกกระแทกกระทั้น  น้ำรักที่เขาปลดปล่อยเข้าไปในตัวของแบคฮยอน มีส่วนหนึ่งไหลย้อนออกมา

                ภาพของเหลวสีขุ่นที่ไหลออกมาจากช่องทางสีช้ำมันน่าดูไม่น้อยในความคิดของเขา  ชานยอลใช้นิ้วลูบวนมันเบาๆ แล้วดันนิ้วเข้าไปในตัวเด็กน้อยอีกครั้ง กวาดเอาน้ำของตัวเองออกจาตัวแบคฮยอนให้

                “อื้ออ มันเจ็บ”  เพราะชานยอลไม่ยอมกวาดเอาน้ำออกอย่างเดียว คนตัวสูงยังแกล้งเขาด้วยการกระทุ้งนิ้วเข้ามาอีกสองสามทีด้วย

                “งั้นทายาให้”  ว่าแล้วก็ปาดเอาคราบสีขุ่นที่ไหลมาถูวนรอบปากทางเบาๆเหมือนทายาให้ 

                “อื้ออ ยาบ้าอะไรของพี่เนี่ย”

                “กล้าว่ากูหรอแบคฮยอน จะเอาอีกรอบใช่ไหม” 

                “อ๊ะ มะ ไม่เอา อื้ออ พี่ชานยอลเอามันออกไป!”



ติดตามต่อได้ในนี้ค่ะ :)
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1530835&chapter=14