03 Hyung

                แบคฮยอนใช้แขนทั้งสองข้างโอบรอบลำคอแกร่งพร้อมๆกับอ้อมแขนแข็งแรงที่อุ้มเขาขึ้นนั่งบนโต๊ะกินข้าวตัวยาว ก่อนจะกวาดเอาของกินที่เพิ่งซื้อมาลงไปข้างล่างอย่างไม่ใยดี

                มือเรียวสวยค่อยๆลูบผ่านลำคอหนาลงมาที่แผ่นอกแน่น เมื่อพี่ชานยอลละริมฝีปากออกมาสนใจกับซอกคอของเขาแทน

                “อื้ออ” ลิ้นหนาปัดป่ายไปทั่วซอกคอขาว สูดดมความหอมหวานจากเด็กตัวเล็ก พร้อมทั้งดูดกัดจนเกิดรอยสีช้ำ ชานยอลไม่สนอดีต เขาไม่แคร์ถ้าตัวเองจะไม่ใช่คนแรกของแบคฮยอน แต่ตอนนี้เด็กคนนี้เป็นของเขา นั่นคือสิ่งที่ชานยอลรู้

                “พี่ขอนะ”

                คนตัวเล็กหลุบสายตามองต่ำก่อนจะพยักหน้าช้าๆ

                “จะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าพูดขึ้นพร้อมๆกับการไล่ปลดกระดุมนักศึกษาของแบคฮยอนออก ราวกับคำถามนั้นไม่ได้ต้องการคำตอบเพียงแค่เป็นเสียงเตือนแบคฮยอนเท่านั้น ‘ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันข้างหน้าอย่าเสียใจกับมันเด็ดขาด’

                ปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียอยู่ข้างใบหูชวนให้รู้สึกสยิวแปลกๆ ชานยอลไล่ปลดกระดุมจนเหลือแค่สองเม็ดสุดท้ายเอาไว้ แล้วหันมาสนใจกางเกงสแล็คตัวเล็กต่อ เขาถอดมันออกและโยนไปที่ไหนสักที่ภายในห้องครัว

                ร่างกายขาวสะอาดเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตตัวบางกับกางเกงในสีขาวที่ปกปิดเรือนร่างเอาไว้ได้ ชานยอลดันคนตัวเล็กให้นอนแผ่ราบไปกับพื้นโต๊ะ ก่อนจะเดินอ้อมมาด้านข้างปลดซิปตัวเองลง คว้าเอาแก่นกายตัวเองออกมาชักรูดต่อหน้าแบคฮยอนที่นอนมองเขาอยู่ตาไม่กระพริบ

                ท่อนเนื้อขนาดใหญ่ถูกพี่ชายจ่อมันที่ปากเล็ก ถูมันตามแนวริมฝีปาก แบคฮยอนอ้าปากรอรับความใหญ่โตที่ค่อยๆถูกดันเข้ามาในโพรงปากเขา ขนาดของมันทำให้เขาไม่สามารถครอบครองมันด้วยริมฝีปากได้หมด

                “อื้ออ” เสียงหวานครางประท้วงเมื่อคนเป็นพี่ฝืนดันท่อนเอ็นตัวเองเข้ามาในปากเขา และชักมันเข้าออกช้าๆ แบคฮยอนอยากต่อว่าที่พี่ชานยอลทำเอาเขาเกือบสำลัก แต่พอมองสบกับสายตาคม สีหน้าของผู้ชายตัวสูงที่แสดงออกมาว่าพอใจก็ชวนให้รู้สึกดีตามไปด้วย

                “ซี้ดด พอก่อน” ชานยอลรีบชักเอาท่อนเนื้อร้อนของตัวเองออกมา ริมฝีปากเล็กๆกับฟันคมที่ขูดเข้ากับแท่งเนื้อ ทำเอาเกือบเสร็จคาปาก จนต้องรีบถอยและออกปากร้องห้าม

                ขายาวก้าวกลับมายืนที่หัวโต๊ะอีกครั้ง ค่อยๆดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลงไปที่โต๊ะกินข้าวโดยมีบยอนแบคฮยอนเป็นอาหารมื้อเย็น 

                ขาเรียวทั้งสองข้างทิ้งน้ำหนักลงมาตามแรงโน้มถ่วง สะโพกกลมกลึงลอยประจักษ์เต็มสายตาคม ชานยอลดันขาเล็กที่อ้าออกน้อยๆให้แหวกกว้างขึ้น แล้วขยับเก้าอี้แทรกตัวนั่งตรงกลาง โดยมีเรียวขาของน้องชายพาดไว้บนไหล่กว้าง

                ไม่รู้ว่าต้องการยั่วยุหรือเป็นไปเองตามธรรมชาติ เรือนร่างสวยงามที่นอนแผ่ราบไปกับโต๊ะ เรียวขาขาวทั้งสองข้างที่พาดอยู่บนลาดไหล่ และบั้นท้ายแน่นที่อยู่ใกล้ชิดกับใบหน้าหล่อ รวมทั้งสายตาหวานเยิ้มของคนตัวเล็กทุกๆอย่างล้วนปลุกปั้นอารมณ์ของชายหนุ่มวัย 30 ได้เป็นอย่างดี

                ชานยอลทำลายระยะห่างที่มีอยู่เพียงน้อยนิดด้วยการช้อนหลังหลังตัวเล็กให้เขยิบเข้ามาใกล้อีก จนใบหน้าของตัวเองแทบจะจมไปกับก้นอวบอิ่มของแบคฮยอน ร่างสูงไม่รอช้าใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเอากางกางในสีขาวออกจากตัวของแบคฮยอนทันที เขารูดมันออกจากขาข้างขวาและยังคงคามันไว้ที่ตาตุ่มด้านซ้าย

                แก่นกายขนาดพอดีเริ่มตื่นตัวขึ้นจากการถูกปลุกปั้นโดยผู้ที่มากประสบการณ์  ริมฝีปากหนากดจูบไปเบาๆที่ส่วนหัวของมันเพื่อทักทาย เพียงแค่สัมผัสผะแผ่วของพี่ชานยอลที่กดจูบลงมาก็ทำเอาแบคฮยอนเสียววูบจะหลังไม่ติดพื้นโต๊ะ

                “อื้ออ พี่ชานยอล” เขาใช้ปากของตัวเองครอบครองมันไว้ทั้งหมด ชานยอลผงกหัวเข้าออกช้าๆ ในขณะที่ก้อนลิ้นร้อนก็ไล่เลียมันไปด้วย

                “อ๊ะ!” ชานยอลแกล้งใช้ฟันซี่คมของตัวเองงับเข้าเบาๆที่ส่วนปลาย แบคฮยอนผวาเฮือกขึ้นมา ชันแขนไว้กับโต๊ะแล้วมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

                ชานยอลคายเอาแท่งเนื้อออกมา ของเหลวสีใสจากโพรงปากอุ่นเคลือบไปตามความยาวของท่อนเนื้อจนมันวาวไปหมด คนตัวสูงกว่าลุกขึ้นจากเก้าอี้และฉุดแขนเล็กให้ลุกขึ้นนั่งตามเขาด้วย

                แบคฮยอนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องในตอนที่พี่ชานยอลใช้ลิ้นเลียรอบติ่งไตบนแผ่นอกเขา และขบกัดมันจนเสียงหวานต้องครางระงม มืออีกข้างก็ขยำอกข้างที่ว่างจนเจ็บไปหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดี

                คนตัวเล็กถูกพลิกให้หันหน้าเข้าหาโต๊ะกินข้าวตัวยาว ก่อนด้านหลังจะถูกคนเป็นพี่ยืนประกบไว้ ชานยอลจับเอาความใหญ่โตของตัวเองถูไปตามร่องสะโพกของแบคฮยอน มีหลายครั้งที่เขาบดขยี้ส่วนหัวไปกับช่องทางสีระเรื่อนั่น และทุกครั้งที่ทำเสียงหวานก็จะครางเรียกพี่ชานยอลอย่างออดอ้อนตลอด

                “อื้ออ เจ็บ” ทันทีที่ท่อนเอ็นร้อนขนาดใหญ่กดแทรกเข้ามา แบคฮยอนก็ต้องนิ่วหน้าอย่างทรมาน มันไม่ใช่ครั้งแรกแต่ขนาดของพี่ชานยอลทำเอาหน้าเขาต้องเหยเกเพราะความอึดอัดและความเจ็บเสียดที่แล่นเข้ามา

                “ซี้ดด แบคฮยอนอย่าเกร็ง” เด็กตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะถูกพี่ชานยอลอัดเข้าไปทีเดียวจนสุด สองมือเล็กกำเข้าที่ขอบโต๊ะเพื่อระบายความเสียวซ่านและความจุกที่โถมเข้ามาในเวลาเดียวกัน

                “อ๊ะ อ๊ะ พะ พี่ชานยอล” สะโพกหนาหมุนควงท่อนเอ็นภายในผนังอุ่นร้อน กดมันซ้ำๆจนโดนจุดกระสัน เรียกเสียงครางหวานออกมาได้ไม่หยุด

                ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเพราะถูกคนด้านหลังดึงกลุ่มผมสีเข้มขึ้นมา ชานยอลใช้ฟันซี่คมไล่งับไปตามแนวกระดูกสันหลัง ในขณะที่สะโพกซอยเข้าออกไม่หยุด

                “อืออ แบคฮยอน” เขาเชิดหน้าครางอย่างสุขสม ฝ่ามือใหญ่ตะปบเข้าที่บั้นท้ายนุ่มนิ่ม บีบเฟ้นมันจนเกิดรอยแดงเป็นทางยาวตามนิ้วมือหยาบกร้าน

                เสียงหอบปานจะขาดใจของแบคฮยอนกับเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องครัว ชานยอลโถมกายใส่ร่างบางอีกครั้ง ก่อนที่แบคฮยอนจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำพันธุ์ออกมา

                ชานยอลกระแทกกายเข้าออกแรงๆอีกครั้ง ก่อนชักท่อนเนื้อของตัวเองออก จับแบคฮยอนให้พลิกกลับมาและดันแก่นกายเอาไปได้ริมฝีปากเล็กนั่นอีกครั้ง

                แบคฮยอนอ้าปากรับความใหญ่โตที่ถูกดันเข้ามา และขยับเข้าออกอีกครั้ง เขาดูดมันแรงๆจนร่างกายสูงโปร่งกระตุกเกร็งและปลดปล่อยของเหวสีขุ่นเข้ามาเต็มปากเขา แบคฮยอนกลืนมันลงไปอย่างไม่นึกรังเกียจ ก่อนจะหันกลับมาสนใจความใหญ่โตที่ถูกถอนออกจากปากไป ใช้ปลายลิ้นไล่เลียทำความสะอาดจนเกลี้ยง

                ความเป็นพี่น้องขาดสะบั้นไปพร้อมๆกับเซ็กครั้งแรกระหว่างพี่ชานยอลกับเขา เราทั้งคู่ต่างก็รู้ตัวดี แต่กลับห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่ได้

                ชานยอลก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ใช้นิ้วเชยคางสวยขึ้นมารับจูบแสนหวานอีกครั้ง ลองถ้าได้มีครั้งแรกไปแล้วครั้งอื่นๆก็จะต้องตามมาในไม่ช้ามันเป็นสัจธรรม และชานยอลกำลังจะเริ่มมันอีกครั้ง

                ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกลืมไว้ข้างหลัง ในตอนนี้พวกเขามีแต่เสน่ห์หาและความต้องการที่ไม่สิ้นสุด ทำเพื่อตอบสนองความรู้สึกของตัวเองจนลืมนึกถึงอนาคตที่จะตามมา..............





ติดตามต่อ & เม้นติชมได้ในนี้ค่ะ :)
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1572696&chapter=3