วันเสาร์ที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2560

12 คิดถึง








          “แล้วผมควรทำยังไงดีละครับ  แบบนี้ดีหรือเปล่า หรือแบบนี้ดี” 


                [อ่า อย่างนั้นแหละ]


                เด็กน้อยถามพร้อมๆกับเริ่มขยับเปลี่ยนท่วงท่าไปเรื่อยๆ ขาเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นเหยียบพื้นโซฟา ในขณะที่แผ่นหลังบางก็เอนราบไปกับพนักพิง  นิ้วเรียวสวยลูบคลึงปากทางผ่านกางเกงชั้นในตัวบาง ค่อยๆแหวกเนื้อผ้าออกจนเห็นช่องทางสีสด


                “เอามันออกมาสิครับ อยู่แต่ในนั้นอึดอัดแย่”  เสียงหวายเอ่ยสั่ง พร้อมทั้งใช้สายตามองไปที่จุดกลางลำตัวของคนในจอ ชานยอลเองก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เขาควักเอาลูกน้อยขนาดไม่น้อยออกมาจากกางเกงบอล สาวมือรูดตามความยาวเบาๆจนมันเริ่มตั้งตัวขึ้น


                แบคฮยอนไม่คิดว่าเราจะต้องมาทำเรื่องแบบนี้กันกลางวันแสกๆ ทั้งยังทำกับผ่านกล้องอีก แต่เพราะความคิดถึงและความต้องการที่ต่างก็เล่นงานเราทั้งคู่จนแทบทนไม่ไหว ชานยอลอยากกลับโซลมาหาแฟนตัวเองซะเดี๋ยวนี้ และแบคฮยอนก็อยากไปปูซานเพื่อแฟนของเขาเหมือนกัน


                [ถอดกางเกงในออกหน่อยเด็กดี] สั่งจบเขาก็เลียริมฝีปากตัวเองอย่างหื่นกระหาย แฟนเด็กค่อยๆใช้นิ้วเกี่ยวชั้นในตัวบางลงช้าๆ จนหลุดจากขาข้างขวา และยังคาอยู่หัวเข่าข่างซ้าย


                แผ่นหลังบางเอนติดพนักพิงของโซฟาตามเดิม ก่อนจะเริ่มใช้เท้าขวาเกี่ยวเอาเกงกางชั้นในให้หลุดออกจากตัวและสะบัดเหวี่ยงมันไปไกลๆ ตามมาด้วยการเลิกเสื้อตัวใหญ่ขึ้น ถอดมันออกและวางไว้บนหน้าท้องตัวเอง


                [ซี๊ดด กลับไปแล้ว ต้องชดเชยให้กูด้วย] ฝ่ามือใหญ่ชักเข้าออกช้าๆที่ท่อนกายร้อนของตัวเอง ชานยอลสูดปากเมื่อเห็นว่าเด็กตรงหน้ายังส่งสายตายั่วยวยให้เขาไม่เลิก ในขณะที่นิ้วมือเรียวก็ยังคงวนลูบอยู่ที่ปากทางของตัวเอง


            [เอานิ้วมึง วางมันลง กับแตงกวากูก็หวง] ในวินาทีหน้าสิ่วหน้าขวานแต่พี่ชานยอลของเขาก็ยังหวงไม่เข้าเรื่อง  แบคฮยอนวางแตงกวาลูกเล็กกลับไปบนโต๊ะ ก่อนจะเอนหลังราบไปที่เดิม


                “อื้อออ พี่ชานยอล”  เสียงครางหวานดังขึ้นทันทีที่นิ้วกลางกดแทรกเข้าไปในตัว  แบคฮยอนขยับนิ้วเข้าออกอย่างเนิบนาบ พรางมองอีกคนที่จ้องร่างกายของเขาพร้อมๆกับรูดสาวความใหญ่โตของตัวเอง


                “อ๊ะ  อ๊ะ พี่ชานยอล”  แบคฮยอนยังคงปลุกปั่นอารมณ์แฟนตัวเองไม่เลิก นิ้วที่สองถูกเพิ่มเข้าไปและจังหวะในการสอดใส่ก็เริ่มเร็วขึ้นจนเปลี่ยนมาเป็นการกระแทกกระทั้น


                “อื้ออ พี่ชานยอลช่วยแบคด้วย” สรรพนามหวานหูกับเสียงครางกระเซ่าที่ร้องขอให้เขาช่วยทำเอาชานยอลแทบคลั่ง เด็กตัวเล็กที่เปลือยร่างกายตรงหน้า กำลังใช้นิ้วมือตัวเองอีกข้างบดบี้ไปที่ติ่งไตสีสวยบนแผ่นอกตัวเอง พร้อมๆกับนิ้วที่สามที่กดแทรกเข้าไป สีหน้าเหยเกกับริมฝีปากล่างที่ถูกขบกัดกำลังทำให้เขาอยากลุกออกไปขับรถกลับโซลซะเดี๋ยวนี้


                ปลายลิ้นสีสดละเลงไปตามรอยสัก Chanyeol’s ที่ข้อมือตัวเอง ในขณะที่สายตาก็ยังคงมองสบกับคนในจออยู่  พี่ชานยอลเองก็กดจูบไปที่ข้อมือตัวเองตรงตำแหน่งรอยสัก Baekhyun’s เช่นกัน เพื่อให้รู้ว่าเราเป็นของกันละกัน เราสบตากันโดยไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้เสียงหอบหายใจและเสียงหยาบโลนที่เกิดจากกากระแทกนิ้วของเขากับการชักรูดแก่นกายปริ่มน้ำดังขึ้นทำลายความเงียบภายในห้อง


                “อื้ออ พี่ชานยอล” แบคฮยอนส่งเสียงครางอื้ออึงครั้งสุดท้าย นิ้วมือทั้งสามกดกระแทกแรงๆสามสี่ครั้งก่อนร่างกายบางจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นออกมาเปรอะหน้าท้องแบน เขาหอบหายใจหนักก่อนจะปรือตามองคนตรงหน้าที่พยายามเร่งมือเพื่อให้เสร็จทันเขา


                แบคฮยอนใจดีช่วยใช้นิ้วที่เพิ่งเอาออกมา แหวกช่องทางรักให้คนในกล้องได้เห็น สีระเรื่อที่เกิดจากการกระแทกกระทั้นนิ้วและจังหวะการขมิบตอดทำให้ชายหนุ่มกระตุกกายปลดปล่อยตามมาในไม้ช้า


                พอแฟนตัวสูงเสร็จ แบคฮยอนค่อยๆลุกเดินออกมา ปล่อยให้อีกคนนั่งหอบหายใจรอ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในรุศมีกล้องอีกครั้งทั้งที่ร่างกายยังคงเปลือยเปล่าอยู่


                “มีข่าวดีมาบอกด้วยแหละครับ”  ชานยอลเลิกคิ้วขึ้นแทนคำถาม


                “พรุ่งนี้.......ผมจะไปหาพี่ที่ปูซาน”  แบคฮยอนพูดพร้อมกับเอี้ยวตัวไปคว้ากระเป๋าเดินทางให้คนในจอได้เห็น รอยยิ้มกว้างของแฟนตัวสูงปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง


                [แทบจะรอไม่ไหวอยู่แล้ว] ชานยอลพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะจัดการเอาลูกรักเข้าไปในกางเกง


                “ผมก็คิดถึงพี่จนทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”


ติดตามต่อได้ที่นี่ค่ะ & กลับไปเม้นได้ด้วยเหมือนกัน
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1530835&chapter=15 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น